FIP (zakaźne zapalenie otrzewnej kotów) to poważna, postępująca choroba wywoływana przez mutację koronawirusa kotów. U większości kotów koronawirus kotów nie powoduje żadnych objawów lub powoduje jedynie łagodne dolegliwości trawienne. W niewielkim odsetku przypadków wirus mutuje w FIPV, wywołując szkodliwą odpowiedź immunologiczną, która atakuje ściany naczyń krwionośnych i narządy w całym organizmie.

FIP występuje w dwóch głównych postaciach. Mokra (wysiękowa) postać FIP powoduje gromadzenie się płynu w jamie brzusznej lub klatce piersiowej, co powoduje widoczny obrzęk i trudności w oddychaniu. Sucha (bezwysiękowa) postać FIP powoduje zmiany zapalne w narządach takich jak mózg, oczy, nerki lub wątroba, z szerszym zakresem mniej oczywistych objawów. U niektórych kotów obie postacie rozwijają się jednocześnie lub przechodzą z jednej w drugą.

Do niedawna FIP był uważany za chorobę niemal powszechnie śmiertelną. Rozwój leków przeciwwirusowych – zwłaszcza leku GS-441524 – radykalnie zmienił ten stan rzeczy, a odsetek wyzdrowień u kotów, które ukończyły pełny protokół leczenia, przekracza 80%.

Mokra (wysiękowa) postać FIP powoduje gromadzenie się płynu w jamie brzusznej lub klatce piersiowej, co powoduje widoczny obrzęk i utrudnione oddychanie. Choroba postępuje szybko — większość nieleczonych kotów przeżywa zaledwie kilka dni lub tygodni.

Nukleozydowy lek przeciwwirusowy blokujący replikację RNA wirusa FIPV w komórkach kota. Najdokładniej przebadany lek na FIP, z ponad 80% wskaźnikiem wyleczeń klinicznych w wielu niezależnych badaniach.

Utrzymująca się gorączka niereagująca na antybiotyki, utrata masy ciała, utrata apetytu, letarg, matowa sierść. Później: obrzęk brzucha (mokry) lub zmiany neurologiczne/oczne (suche).

Mokra: wzdęty brzuch, utrudnione oddychanie. Sucha: objawy neurologiczne (drżenie, drgawki), zmiany oczne, żółtaczka. Oba objawy: gorączka, utrata masy ciała, letarg, utrata apetytu.

Mokra postać FIP = gromadzenie się płynu, szybki postęp. Sucha postać FIP = zmiany narządowe, wolniejsze. Obie postacie leczone są lekiem GS-441524; przypadki neurologiczne/oczne wymagają jedynie iniekcji.

Sam wirus FIP NIE jest zaraźliwy między kotami. Wirus FCoV przenosi się drogą kuwetową i przez bliski kontakt. Standardowe środki higieny są wystarczające podczas leczenia.

Brak jednego, rozstrzygającego testu. Połączenie: badanie stosunku A/G we krwi, test Rivalty (mokry FIP), immunofluorescencja FIPV, AGP, RT-PCR płynu wysiękowego lub biopsja tkanki.